Geschiedenis

De sponstechniek is één van de oudste technieken voor vlakverlevendiging. Het gebruik van de natuurspons gaat terug tot zelfs 1900 voor Christus. Op Kreta, en iets later in de landen rond de Middellandse Zee werd de natuurspons al gebruikt voor het stukadoorwerk. Pas in de 15e eeuw werd de natuurspons in de landen ten noorden van de Alpen bekend; eerst alleen voor het baden. Niet lang daarna ontdekten de schilders de spons als gereedschap voor het decoren van grote vlakken. In het verleden werd de sponstechniek uitgevoerd met kalk,-lijm,- mineraal- en olieglaceerverf. In vele historische gebouwen vinden we de sponsstructuur ook terug als onderdeel van andere decoratietechnieken, zoals in marmer- en houtimitaties, in trompe loeil, en als achtergrond decoraties voor het sjabloneer - en stempelwerk. Tegenwoordig gebruikt men bij voorkeur de waterverdunbare muurverven en lakken, en soms de terpentineverdunbare lakken.